Gönderen: meram | Mart 25, 2007

Kar mı Yağmış Şu Meram’ın Dağına

kis.jpg

KAR MI YAĞMIŞ ŞU MERAM’IN DAĞINA
Prof.Dr.Saim SAKAOĞLU

Benim çocukluk yıllarımın Meram’ında kış diye bir mevsim yoktu, ben onu hep baharlarıyla ve yazıyla tanımıştım. O, adeta bir çiçek bahçesi, yaz sarışını ve güz solgunu idi. Uzun yıllar Meram’ın bendeki çizgileri böyleydi. Biz kış aylarında hiç Meram’a gitmezdik ki…Her taraf kış aylarının ölgünlügüne bürünmüş, adeta uzun bir uykuya dalmıştı. Ne Aşkan’daki akrabaların sarı erik kokan bağları, ne de yeni yeni ağaçlandırılmaya başlanan Meram yamaçları hatırlanıyordu. Kar, sanki her şeyin üstünü örtmüş gibiydi, zaman bile sessizce “tık tık”larını yaşamaya çalışıyordu.

Meram’da da. Kış diye bir mevsimin olduğunu çok sonraları anladım, daha doğrusu farkettim. Bizim gibi küçük dünyaların çocukları nereden bilecekti ki Meram’da da kış yaşanırmış; Onun da kendi güzellikleri varmış. Heyhat ki bunun da keşfinde çok geç kalmıştım.

Çağla mevsiminde bisikletlerle Meram yoluna koyulmanın heyacanını yaşayanınız var mı, bilmem. Bizler o güzellikleri ne de çok yaşamıştık ya Rabbi… Şimdikiler isteseler, de yaşayamazlar. Halkımız güzel bir yakıştırmasıyla bodur diye adlandırılan bordür (border; sınır demektir) taşlarının pedal çevirme hürriyetimizi engellemediği o güzel günlerde, adete hayali duvarlara sürünerek Meram’a doğru yol alırdık. Eğer yol arkadaşım Taha (Katırcıoğlu) ise mutlaka gezmeye çıkmışızdır; yok, yol arkadaşım Latif ise mutlaka badem ağaçlarının altında ders çalışmaya gidiyoruzdur. Heyhat, ilkini çok genç bir doktor olarak, ikincisini olgunluk çağında bir profesör olarak Konya toprağına emanet etmemizin üzerinden koca koca yıllar geçivermiş.

Ticari unvanı ne olursa olsun, kim işletirse işletsin, o bahçenin adı Meram Aile Bahçesi idi Yaz aylarında o bahçenin ikindilerine doyum olmazdı. Yalnızlığımı bir bardak çayla paylaşır, çevrenin güzelliğini solurdum. Meram Çayı’nda gelen şırıltılara nisbet garsonların davetkar sözleri birbirine karışır giderdi. Ağaçlar arasından nasılsa yol bulup aşağılara kadar inebilen zayıf bir ışık çizgisi durmadan yer değeştirir, bazen de size keyifli oyunlar sergilerdi. Biliniz ki bu ışık oyunlarındaki ani değişikliklerin öbür ucunda hemen daima bir kuşun yaramaz çırpınışları vardı.

Kış ayları yaşanmazdı da gazete sayfalarında yakalanırdı. Koskoca Meram bu mevsimde üç-beş bekçiye teslim edilirdi. “İmdad”ınıza cevap verecek birini bulmanız hiç de kolay olmazdı. O, bahçe duvarları olmayan, pencereleri sıkı sıkıya örtülmüş, kapıları kilitlenmiş toprak damlı evlerden kim çıkabilecek ki… İşte bu sessizliği; gece yarılarına, hatta sabahlara kadar süren saz sesleriyle bozuverirdi birileri. Siz ister Aksinne deyiniz, ister Cezair… Bir nağme güzelliği o, nasılsa kapıları kilitlenmemiş evlerin birinden, bacasından duman çıkarcasına, çoktan büzülmüş ebegümeçlerinin, nanelerin, maydonozların üzerine serpiliverirdi. Ama atalarımız da boş durmamış, güzelliğe tedbir almakta geç kalmamıştı: Oturağa gidenin kulağı kapıda olur. “Siz eğer kulağınızı sazın nağmelerine, zilin şıkırtısına kaptırıvermişseniz, iki gün sonraki gazeteler de adınız okunması pek ala mümkündür.

Meram’ın kışından artakalanlar sadece üç-beş kişinin hatıralırına sığınabilenlerdir.Çelenleri çoktan dökülmüş üç beş duvarın size anlatabilecekleri,at arabalarından yükselen birbirine karışan seslerdi: Zorlanan atın öfkesine karışan şınalı tekerlerin homurdanması,bazen kamçılı elin sahibine teslim oluverirdi.Uyanmayı dahi düşünemeyen kuşlar ise sadece hayatta kalabilmenin tesbihini çekmeye çalışırlardı.

Yılların koşuşturması bizlerde de yanılgıların sebebi olmaya başlamıştı.Meram tepelerinin beyaza teslim olduğunu hatırladım ilk yıl neydi acaba?Kaç yıl geçiverdi üzerinde? Meram’ın Karatayla komşu olan caddelerinden en uzunu olan Çaybaşımızdan o tepeleri göremezdik ki…İki katlı,toprak damlı evimizin ufku o kadar açık olmazdı kış günlerinde.Ve biz herşeyden habersiz,yeşil bir baharı beklemeye koyulurduk.

Her şeye rağmen, Çarşı Postanesi’nin karşısındaki konaktan Meram’a otobüsler kalkardı, insanları taşırdı. Ben de bazı soğuk kış sabahlarında bunlardan birine biner Konya Lisesi ‘ne giderdim o zamanlar Alaeddin Tepesi’nin etrafından dolaşmazdı otobüsler, tabi diğer araçlar da; Ordu Evi’nin önünden geçilir, sonradan Zafer diye adlandırılan alana gelinir, o yıllarda Vali konağı olarak kullanılan şimdiki Atatürk Müzesi’nin önünden ve Şirin Hanım çeşmesini yalayarak liseye ulaşılırdı. Kışı, bu geliş gidişlerde de Meram’a yakıştıramazdık.

Ben, hâlâ Meram’a kışı yakıştıramıyorum; o hep bir mevsimi yaşamalı …”Hangisi?”derseniz ben de cevap veremem doğrusu. Çayının gürül gürül aktığı bir Meram baharı mı sıcakların gedavetle boğulduğu yaz mevsimi mi, yoksa aylarca sürecek farklı bir mevsim mi, bir yaz ve güz karışımı mı bam başka bir mevsim mi?

Hayallerimiz bile Meram’ı kışın beyazlığndan koruyamıyor; öyleyse bırakalım, o da gelinliğini giyiversin.Temizliğin ve saflığın sembolü karlar onun en güzel örtüsü olsun.

Battı Çıktı’dan sonra başınızı biraz kaldırırsanız karşı tepelerin kışını göreceksiniz,Meram’a kış gelmiştir ve de dağlarına kar yağmıştır.Uzayıp giden Yeni Yol’un sizi biraz daha o Kış’a yaklaştırdığını hissedersiniz. Aklar daha bir ak, parıltılar daha bir parlak görünürler.Sağlı sollu doluşuveren modern evler sizi yanıltmasın; siz doğru yoldasınız ve Merama ulaşacaksınız. Kışa bürünmüş bir Meram’a …İster Dört Okka’ya sapınız,ister Köyceğiz’e tırmanın,hatta isterseniz santral niyetiyle Dere’ye yöneliniz; biliniz ki artık her yer Meram’dır her taraf kıştır… Meram kışı.

Kış, Meram’a hoş geldin … Artık Meram da sensiz olmuyor.

Reklamlar

Responses

  1. güzel bir çalışmalar devamını beklerim.


Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Kategoriler

%d blogcu bunu beğendi: